Luc - zijn geval in het kort:

Ontkenning van aansprakelijkheid

De volgende gevalsbeschrijvingen gaan over mensen die getroffen zijn door HCV. Deze mensen zijn zo gul om zelf hun ervaringen te vertellen, omdat ze denken dat ze zo anderen kunnen helpen die besmet zijn met HCV. Deze verhalen kunnen meer of minder representatief zijn voor de totale HCV-populatie, en vertegenwoordigen niet noodzakelijk het advies van Janssen-Cilag. We hopen dat u deze gevalsbeschrijvingen informatief vindt. De namen werden veranderd om hun privacy te beschermen.

Ik werkte al meer dan dertig jaar als musicus.  Voor mijn beide werkgevers leverde ik uitstekend werk. Ik was er gelukkig mee, tot ik ineens mijn energie voelde wegsmelten en de druk zich opbouwen. In het begin schreef ik dit toe aan het harde studeren voor kwalificaties en werkaanpassingen. Wat ik normaal beschouwd zou hebben als een uitdaging werd nu een probleem. Na verschillende bezoeken aan de huisarts werd uiteindelijk de diagnose gesteld van hepatitis C genotype 1a.  Heel waarschijnlijk heeft de besmetting 30 jaar voor het begin van mijn carrière plaatsgevonden..

Na een biopsie kreeg ik te horen dat er al een lichte verharding was van het leverweefsel,  fibrose in een vroeg stadium. Er werd me een kuur aangeboden met gepegyleerd interferon en ribavirine voor 48 weken, die ik onmiddellijk aanvaard heb.  Jammer genoeg werd deze nog 12 maanden uitgesteld wegens personeelstekort.

Uiteindelijk zette ik de behandeling in met een jonge verpleegkundige die nieuw was in het team voor hepatitis C.  Tijdens de behandeling overtuigde deze verpleegkundige me om te stoppen met roken.  Dan kreeg ik een schildklierziekte die 12 weken lang niet werd gedetecteerd, waardoor ik slecht sliep en depressief werd.  Ik dacht toen echt dat de behandeling niet zou werken, maar aan het einde van de kuur was de virusbelasting ondetecteerbaar geworden.

Er werd me gezegd dat ik, aangezien de behandeling voor mij zo zwaar was geweest, wel een glas of twee mocht drinken, wat ik dan ook graag deed. Later heb ik van de patiëntenvereniging voor  hepatitis C vernomen dat ik er beter aan gedaan zou hebben om alcohol te vermijden tot ik SVR bereikt zou hebben, wat betekent dat het virus tot 6 maanden na het einde van de behandeling ondetecteerbaar blijft.  Jammer genoeg bleek uit mijn laatste bloedtest dat het virus weer was opgedoken.

Ik wilde niet opnieuw les gaan geven, omdat ik twijfelde aan de veiligheid van mijn leerlingen.  Nu besef ik dat ik een beetje paranoïde was, want ik weet nu dat hepatitis C niet wordt doorgegeven via terloopse contacten, en eerlijk gezegd is muziek nu geen beroep waarin er veel kansen zijn op bloedingen. Ik kreeg wel enig advies na de behandeling omdat ik kwaad was over het vroegere advies, vooral over alcohol.  Nu zie ik de zaken opnieuw in perspectief en denk ik dat ik met een nieuwe behandeling de kuur anders en beter zou volhouden.