figuur 1  Het natuurlijke verloop van infectie met hepatitis C
Samengesteld naar: http://www.who.int/csr/disease/hepatitis/whocdscsrlyo2003/en/index.html

De periode onmiddellijk na infectie met het hepatitis C-virus is de zogenaamde ‘acute fase’. Acute hepatitis C veroorzaakt vaak geen symptomen, maar mensen die toch symptomen vertonen, ondervinden gewoonlijk vermoeidheid (extreme vermoeidheid), geelzucht (gelige ogen en huid) en/of donkere urine (gal in de urine).

In ongeveer 30% van de acute infecties met hepatitis C wordt het virus zonder behandeling spontaan geëlimineerd, wat betekent dat het niet meer detecteerbaar is in het bloed.¹ In deze gevallen herstellen de mensen vaak volledig en beseffen ze vaak niet eens dat ze blootgesteld zijn geweest aan het virus. Tests op antilichamen tegen het hepatitis C-virus kunnen echter nog steeds positieve resultaten opleveren. Over het algemeen ontwikkelt ongeveer 70% van de mensen die geïnfecteerd zijn met het hepatitis C-virus later chronische hepatitis C.¹

Bij chronische hepatitis C blijft het virus langdurig leverschade veroorzaken. Aangezien veel mensen met chronische hepatitis C asymptomatisch (symptoomvrij) blijven, wordt de infectie vaak niet gediagnosticeerd. Omdat het kan zijn dat de patiënten niet beseffen dat ze hepatitis C hebben, krijgen ze niet de aangewezen verzorging of het juiste advies om hen te helpen verdere leverschade te verminderen of te voorkomen. Bij een chronische infectie kunnen sommige mensen specifieke syndromen ontwikkelen (groepen van symptomen) door hepatitis C die geen verband houden met de lever (bijvoorbeeld gewrichtsproblemen of huidklachten).

Hoe langer de hepatitis C onbehandeld blijft, hoe groter de kans op leverschade. Leverschade treedt op in de vorm van fibrose, waarbij littekenweefsel ontstaat in de lever. Later evolueert dit tot de ernstiger vorm van cirrose, waarbij littekenweefsel op onomkeerbare wijze het normale leverweefsel vervangt en zo de werking van de lever direct beïnvloedt. Cirrose treedt op bij wel 20% van de mensen met chronische hepatitis C.¹

Over het algemeen is vermoeidheid één van de meest voorkomende symptomen van chronische hepatitis C. Symptomen die optreden in de gevorderde stadia van levercirrose, als de lever niet langer correct werkt (gedecompenseerde cirrose), zijn onder meer:

• Ascites
  • zwelling van de buik door vochtophoping in de holte rond de spijsverteringsorganen
• Verwardheid/encefalopathie (stoornis of aandoening die de werking van de hersenen beïnvloedt)
  • als gevolg van het onvermogen van de lever om toxines (gifstoffen) uit de darm te klaren
• Variceale bloeding
  •  mogelijk ernstige bloeding in de keel of de maag
• Blauwe plekken/bloedingen
  • door een verstoorde productie van bloedstollingsfactoren door de lever
• Oedeem
  • zwelling – vaak door te lage eiwitconcentraties in het bloed.

Daarnaast ontwikkelt 1–5% van de mensen met chronische hepatitis C later ook nog een vorm van leverkanker (hepatocellulair carcinoom).¹

Naar schatting kan 5–7% van de mensen geïnfecteerd met het hepatitis C-virus sterft als gevolg van de infectie.¹ Een schatting leidde tot de conclusie dat de jaarlijkse sterfte over de hele wereld door infectie met hepatitis C 366.000 overlijdens bedroeg, waarvan 58% door cirrose en 42% door hepatocellulair carcinoom.²

Hepatitis C is een van de belangrijkste redenen voor levertransplantatie in ontwikkelde landen en de meest voorkomende chronische, door bloed overdraagbare infectie in de Verenigde Staten.